ads

კითხვა: გაქვთ თუ არა გეგმაში თბილისის განაშენიანების გეგმა, რაშიც მკაცრად იქნება განსაზღვრული რა უნდა აშენდეს, როგორ უნდა აშენდეს, რა მასალით უნდა აშენდეს, რა ფერით უნდა აშენდეს და სად იქნება თბილისის საზღვრები, რომ პირობითად ერთი ადამიანის ნებით არ იყოს გაზრდილი და შემცირებული თბილისის საზღვრები? ფიქრობთ, თუ არა კოეფიციენტის გაყიდვის შეზრუდვას?  

დავით ნარმანია: პროგრამაში პირდაპირ წერია, როგორც მოკლე, ასევე ვრცელი ვერსიაც დარიგდა კარდაკარის პრინციპით, ვებ-გვერდზეც დევს და აქედან გამომდინარე,  ვრცელ ვერსიაში შეგიძლიათ ნახოთ, ზუსტად რა ძირითად პრინციპებზე იქნება ჩვენი გეგმა აგებული. როცა არქიტექტორთა კავშირში გვქონდა შეხვედრა, დეტალურად განვიხილეთ ეს საკითხი და გარკვეული რეკომენდაციებიც მივიღეთ. პირველი, რომ განაშენიანების გენერალური გეგმა აუცილებლად გაკეთდება და ამაზე წელსვე დავიწყებთ მუშობას. შევქმნით შერეულ სამუშაო ჯგუფს, სადაც უნდა იყვნენ: ურბანისტები, აქტიტექტორები, გარემოს დამცველები, იურისტები, ეკონომისტები. განაშენიანების გეგმა, შემდეგ ძირითად პრინციპებზე იქნება დამყარებული: პირველი, განაშენიანების გეგმის მიხედვით ცალკე გამოიყოფა რეკრეაციული ზონები, რომლის შიგნით ხეების მოჭრა, გარდა სანიტარული ჭრის მიზნისა იქნება შეზღუდული და პირიქით, ცალკე გამოვყოფთ აგრეთვე ისეთ ტერიტორიებს, რომლებიც ჯერ კიდევ აუთვისებელია და რომელიც გამწვანებისთვის იქნება გამოყენებული. ეკოლოგიური მიმართულება, ერთ-ერთი სახელმძღვანელო მიმართულებაა ჩვენს პროგრამაში. იგივე დაგეგმილი იქნება, ცალკე განაშენიანებისთვის ტერიტორიები თავისი კოეფიციენტით, ცალკე სამრეწველო ზონები იქნება გამოყოფილი. ყოველი სახლის მშენებლობის დროს მოთხოვნილი იქნება მინიმალურად აუცილებელი პარკირების სისტემა. იქნება გამწვანების კოეფიციენტი და ადაპტაცია შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირებისათვის. პარკირებასთან მიმართებაში, საერთაშორისო კოდექსის ძირითად რეგულაციებს დავეყრდნობით, რომლის მიხედვით ყოველ საცხოვრებელ ბინას მინიმუმ ერთი პარკირების ადგილი უნდა ჰქონდეს, ოღონდ ისე არა როგორც ეხლა აშენებენ, ვთქვათ მიწისქვეშა პარკინგის ადგილი ცალკე იყიდება და ბინა ცალკე. ესე არ უნდა მოხდეს, უნდა იყოს მისი შემადგენელი ნაწილი.   

ერთი საკითხი ეს არის ჩართულობასთან დაკავშირებული საკითხი, იგივე ვთქვათ არქიტექტორთა საბჭო, რომელმაც მერიაში უნდა იმუშავოს. ჩვენ ვფიქრობთ, რომ მხოლოდ არქიტექტორები არ უნდა იყვნენ გადაწყვეტილების მიღების დროს და უნდა იყვნენ, სხვადასხვა მასთან დაკავშირებული ჯგუფის წარმომადგენლები.  

კითხვა: როგორია თქვენი დამოკიდებულება თბილისის შემოვლითი რკინიგზის პროექტთან დაკავშირებით?

დავით ნარმანია: რაც შეეხება რკინიგზის საკითხს, ბოლო მდგომარეობა არის ასეთი: სახელმწიფომ, ამ შემთხვევაში შპს რკინიგზამ დაიქირავა ავსტრიული კომპანია, რომელსაც დაუკვეთა შემოვლითი რკინიგზის მიმდინარე ტექნიკური პროექტის, ტექნიკურ-ეკონომიკური შესწავლა. მათ დაასრულეს ეს შესწავლა სულ ახლახან და დადეს ის ტექნიკური ხარვეზები, რა ხარვეზებიც მას გააჩნია. აქედან გამომდინარე, შემდეგ მთავრობის დონეზე იქნა ეს საკითხი განხილული და მთავრობამ მიიღო გადაწყვეტილება, რომ ამ ტექნიკურ-ეკონომიკური დასაბუთების საფუძველზე, გასწორდეს ის ტექნიკური ხარვეზები, რაც გააჩნია ამ პროექტს. ძირითადად საუბარი იყო მეწყერსაშიშ ზონებზე, იმიტომ რომ გეოლოგია არ იყო შესწავლილი, იყო საუბარი ქანობებზე, რომ ქანობების მოცულობა იმაზე მეტია ვიდრე უნდა იყოს და როცა მაღალია ქანობები, ამ შემთხვევაში მეტი სიმძლავრეები სჭირდება ტვირთების გადაზიდვას, ამიტომ ქანობების შემცირებაზეა აგრეთვე ძირითადი რეკომენდაციები. კიდევ ერთი საკითხი არის, რომ რეკომენდირებულია ტვირთების გადაზიდვის გადატანა შემოვლითი რკინიგზით, მაგრამ მგზავრთა გადაყვანა დარჩეს არსებული რკინიგზის ნაწილში, რაც მოცემულობას აბსოლიტურად ცვლის. იმ შემთხვევაში თუ ლიანდაგი დარჩება იმ ტერიტორიაზე, რა ტერიტორიაც ახლა არის, ესეთ შემთხვევაში ტვირთები არ იმოძრავებს და ის ძირითადი რყევები, რაც დისკომფორტს უქმნის მოსახლეობას, გარშემო სახლებს რაც აზიანებს და ა.შ. ის ნაწილობრივ მოიხსნება. თუმცა, მგზავრთა გადაყვანის შემთხვევაშიც არის ეს ვიბრაცია და ეს პრობლემა ბოლომდე არ იხსნება. მეორეა ხმაურთან დაკავშირებული საკითხი. მესამე, თვითონ ის ტერიტორია, რაც უნდა გამოთავისუფლებულიყო რკინიგზის გადატანის შედეგად და რაც შეიძლებოდა განაშენიანებისთვის ყოფილიყო გამოყენებული, ამ ტერიტორიას ვერ ვიყენებთ, გარდა მცირე ნაწილისა. ეს ნაწილი იქნება, ისევ ვთქვათ, ამ ტვირთების გადაზიდვის გადატანის დროს გამოთავისუფლებული ძირითადი ჩიხები, რომლებიც შეიძლება იქნას აღებული ვაგზლის მოედანსა და დიდუბეს შორის ტერიტორიაზე, მაგრამ ეს არ არის იმ ეფექტის მქონე, რაც ამ გადატანის შემთხვევაში გვექნებოდა. ამიტომ აქ ცენტრალური მთავრობის პოზიცია არის ესეთი, რომ ჯერ დასრულდეს ეს ტექნიკურ-ეკონომიკური შესწავლის შედეგად არსებული ხარვეზების აღმოფხვრა და შემოვლითი რკინიგზა გაკეთდეს და პარალელურ რეჯიმში კიდევ მიდის ფიქრი იმაზე, როგორი ფორმით შეიძლება ვთქვათ, აქეთა ნაწილი განვითარდეს ან საერთოდ, უნდა დავტოვოთ თუ არა – მათი მხრიდან ასეთი რეკომენდაციაც იყო დამატებით შემოთავაზებული. მთავრობა რა გადაწყვეტილებას მიიღებს გახდება ცნობილი. მე რკინიგზის ხელმძღვანელთან მქონდა შეხვედრა იმასთან დაკავშირებით, რომ ქალაქისთვის ჯობია ეს ტერიტორია განაშენიანების და განვითარებისათვის, რაღაცა ნაწილი რეკრეაციისთვის იქნება გამოყენებული, რაღაცა ნაწილი მშენებლობისთვის და ა.შ.

კითხვა: აპირებთ თუ არა რაიმე ღონისძიების გატარებას სამშენებლო სამუშაოებით გამოწვეული და გასართობი დაწესებულებების (რესტორნების, ღამის კლუბების და სხვ.) ხმაურის რეგულირებისთვის? ეს სერიოზული პრობლემაა თბილისის ცენტრალური უბნების მაცხოვრებლებისთვის.

დავით ნარმანია: ეს მნიშვნელოვანი პრობლემა არის განსაკუთრებით ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში, რა თქმა უნდა, ხმაურით გამოწვეულ ვიბრაციასთან, ღამის საათებში ფეიერვერკების გაშვებასთან და ესეთ რამოდენიმე საკითხთან დაკავშირებით, რაც ქალაქის კომფორტთან და საცხოვრებლად კომფორტულ გარემოსთან არის დაკავშირებული, გვექნება შესაბამისი რეგულაციები. საერთაშორისო გამოცდილებას ავიღებთ, ამ თვალსაზრისით. იგივე, ვთქვათ ქუჩებში ყველგან რომ ყველაფერია მიკრული, ამისგან თავის არიდების მიზნით, გვექნება ასევე რეგულაციები და სხვათაშორის, არჩევნებს რომ დავამთავრებთ, პირველი ჩვენ დავიწყებთ აქციას. ჩვენივე წინასაარჩევნო პლაკატებისგან გავათავისუფლებთ იმ სივრცეებს, სადაც მიკრული გვაქვს პლაკატები და სხვებსაც მოვუწოდებთ, რომ ეს გააკეთონ. მომავალში, წინასაარჩევნო პლაკატებისთვის, განცხადებებისთვის და ა.შ გვინდა ცალკე სივრცეების გამოყოფა, ე.წ სტენდების  ფორმის, შესაბამის იერსახეში რომ ჯდებოდეს. გვინდა მოძრავი სტენდები გავაკეთოთ, რომელსაც წინასაარჩევნო პერიოდში ყველა მიაკრავს თავის პლაკატს და მერე შევინახავთ. საკრებულოს გადაწყვეტილებით დარეგულირდება ესეთი საკითხები.

კითხვა:  თბილისში ჰაერის დაბინძურების უმნიშვნელოვანესი წყაროა ავტომობილები. რა ღონისძიებების გატარებას გეგმავთ ავტომობილებით გამოწვეული დაბინძურების შესამცირებლად?

დავით ნარმანია: პირველ რიგში, ის რაც ცენტრალურმა ხელისუფლებამ დაიწყო, ტექნიკურ დათვალიერებას ვგულისხმობ,  ამის გარდა ჩვენ გვაქვს, დედაქალაქის საცხოვრებელი ნაწილის განტვირთვის პროექტები. ბუნებრივია, ამ შემთხვევაშიც ვამბობთ, რომ ვერასდროს დედაქალაქს ბოლომდე ვერ განტვირთავ, მაგრამ რამოდენიმე საკვანძო ადგილს აუცილებლად განვტვირთავთ. მეორე, გვაქვს პარკირებასთან დაკავშირებით ასეთი მიდგომა, რომ ბევრ ადგილზე გზის ერთი სავალი ზოლი პარკირებას აქვს დათმობილი. შესაბამისი მოცულობით, ავტომობილების ნაკადს ვერ ატარებს ეს გზები და  დამატებით ჩნდება საცობები. საცობები ასევე არის ერთ-ერთი განმაპირობებელი ფაქტორი, დამატებითი გამონაბოლქვის წარმოშობისა. არ ნიავდება ქალაქი, მწვანე საფარი მცირეა; ამიტომ გამოვედი ინიციატივით, რომელიც კონკრეტულ გათვლებს ეხება, რომ თბილისში და მის შემოგარენში ერთ მილიონამდე ხე დავრგოთ. მათ შორის, გავაკეთოთ ასევე ქარსაცავი ზოლი. დღის განმავლობაში, აუცილებლად შევზღუდავთ დასუფთავების ავტომანქანების გადაადგილებას, იმიტომ, რომ ხშირ შემთხვევაში, სწორედ ისინი წარმოქმნიან საცობს. ამიტომ, რამდენიმე კომპლექსური მიდგომა გვექნება.

კითხვა: საარჩევნო პროგრამაში აღნიშნულია, რომ ყოლწლიურად სწრაფად იზრდება ავtოპარკი. თქვენ ამ პრობლემის გადაჭრას ხედავთ პარკირების სისტემის გაფართოებასა და მოწესრიგებაში. თუ გიფიქრიათ პრობლემის სხვა გზით მოგვარებაზე? მაგალითად, თავად ავტომანქანების რაოდენობის შეზღუდვაზე? გარდა ამისა, მუდმივად ხდება ტექდათვალიერების სავალდებულოობის შესახებ დებულებების ამოქმედების გადავადება.

დავით ნარმანია: ახლა უკვე გადაწყვეტილება მიღებულია და კონკრეტულად ხელშეკრულებაც გაფორმებულია. რამეთუ პროცესი უფრო წინ არის წასული. რაც შეეხება მოძველებულ ავტოპარკს და ამით გამოწვეული პრობლემებს: რამდენადაც მე მითხრეს, თუმცა ვეღარ გადავამოწმე, ევროპასთან ასოცირების შეთანხმებით გვექნება ვალდებულება, რომ დავაწესოთ გარკვეული ასაკობრივი ზღვარი ავტომანქანების შემოყვანასთან დაკავშირებით. თუ ეს ასეა, მაშინ ეს ვალდებულება არის და აუცილებლად შესასრულებელი იქნება. ვალდებულების გარეშეც, მე ვფიქრობ, რომ ოდესღაც უნდა დავაწესოთ ეს ზღვარი. ოღონდ ეს ცენტრალური მთავრობის გასაკეთებელია და არა ადგილობრივი თვითმმართველობის.

კითხვა: რას ფიქრობთ „პანორამა თბილისის“ პროექტის შესახებ?

დავით ნარმანია: ეკონომიკური და სოციალური თვალსაზრისით, ეს ძალიან მნიშვნელოვანი პროექტია, იმიტომ რომ მოცულობითი პროექტია. ნებისმიერი საღად მოაზროვნე ქალაქის მერი ინატრებდა, მის ქალაქში ნახევარ მილიარდ დოლარად ღირებული ინვესტიციის განხორციელებას. რატომ არის ეკონომიკური თვალსაზრისით მნიშვნელოვანი? იმიტომ რომ იზრდება ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტი, იზრდება საბიუჯეტო შემოსავალები, საქმდებიან ადამიანები მისი მშენებლობის და ექსპლუატაციის ფაზაში. რაც შეეხება მის მეორე მხარეს, არქიტექტურულ, ვიზუალურ და ა.შ. ამასთან დაკავშირებით, მე საბოლოო პოზიცია არ მაქვს, ვინაიდან საბოლოოდ პროექტი წარმოდგენილი არ ყოფილა, თუმცა როცა საბოლოო პროექტი იქნება წარმოდგენილი, ჩატარდება საჯარო განხილვები და საჯარო განხილვებში აუცილებლად უნდა ჩაერთონ: ურბანისტები, ისტორიული-კულტურული მემკვიდრეობის სპეციალისტები, არქიტექტორები, ეკოლოგები. ფართო საზოგადოებრივი განხილვა უნდა მოხდეს ამ პროექტის და მხოლოდ ამის საფუძველზე უნდა იქნეს გადაწყვეტილება მიღებული. თუმცა, უმჯობესი იქნებოდა კონკურსი გამოცხადებულიყო პროექტის შემუშავებაზე. გვისაუბრია ჩვენ ამასთან დაკავშირებით, რომ კონკურსის შედეგად ყველაზე საუკეთესო პროექტი შეგვერჩია. რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, ინვესტორი ამბობს, რომ სამ სხვადასხვა ვარიანტს ამზადებენ და გააკეთებენ შემდეგ შეთავაზებას და ვნახოთ როგორი პროექტები იქნება წარმოდგენილი. ისინი ამბობენ, რომ თუ ვთქვათ, ამისი პრინციპული წინააღმდეგობა იარსებებს, საბაგირო სისტემა საერთოდ არ გაკეთდება.

კითხვა: მომავალში დაგეგმილ ესტაკადებსა და გზებთან დაკავშირებით, საარჩევნო პროგრამაში აღნიშნულია და აგრეთვე კომერსანტისთვის მიცემულ ინტერვიუში თქვენ გაიმეორეთ, რომ: „ჩვენ უკვე წარვადგინეთ ათი პროექტი, რომლებიც საკვანძო ადგილებში მნიშვნელოვნად განტვირთავს საცობებს. მათ შორის, აღსანიშნავია რამდენიმე მათგანი, მაგალითად: …, ვაშლიჯვრის ტერიტორიის არსებული საცობებისგან განტვირთვა, რისთვისაც ახალი სერპანტინული გზა გაკეთდება. გარდა ამისა, მტკვრის მარჯვენა და მარცხენა სანაპიროებზე არსებული საცობებისგან ქალაქის განსატვირთად რამდენიმე პროექტი განხორციელდება. გლდანისა და მუხიანის გადაკვეთაზე 35-მეტრიანი გვირაბის გაკეთებით და შუქნიშნის აღებით იგეგმება საცობების შემცირება. თამარაშვილის გამზირზე, უნივერსიტეტის მაღლივი კორპუსის მისადგომებთან, შუქნიშნის ნაცვლად ესტაკადის გაკეთებას ვგეგმავთ, რომლის საშუალებითაც ავტოსანტრანსპორტო საშუალებები შეუფერხებლად და განუწყვეტლივ შეძლებენ გადაადგილებას“.

ჩვენ შემდეგი კითხვები გვაქვს: ვისთან წარადგინეთ ეს პროეტები? ვისთან კონსულტაციით იქნა ეს პროექტები შედგენილი? ჩართული იყო, თუ არა საზოგადოება ამ პროექტების შედგენის პროცესში? ან თუ არ იყო, მომავალში მაინც თუ გეგმავთ კონსულტაციას საზოგადოების ფართო ფენებთან?

დავით ნარმანია: რამდენიმე ადამიანი მუშაობდა ამ პროექტებზე, ჩემი ხელმძღვანელობით. მხოლოდ რამდენიმე მათგანის განხილვა მოხდა. რამდენიმე მათგანი ასევე განვიხილეთ უბნებში მძღოლებთან და იმ უბნის მაცხოვრებლებთან. ეს პროექტები, ჩვენ აუცილებლად უნდა მოვაქციოთ ერთიანი სატრანსპორტო სისტემის ნაწილში და ამისთვის წელს გვექნება კვლევა, ანუ სატრანსპორტო ნაკადების კვლევა და მუნიციპალური ტრანსპორტის, განსაკუთრებით მოძრაობის სისტემის კვლევა გაკეთდება. ამაზე კომუნიკაცია გვქონდა აზიის განვითარების ბანკთან და მათ მითხრეს, რომ თუ ეს ერთიანი სატრანსპორტო სისტემის ქსელის ნაწილი იქნება, ისინი დააფინანსებენ ამ პროექტებს, ანუ კომპლექსური მიდგომა იქნება უფრო მეტად ამ საკითხთან დაკავშირებით. პირდაპირ რომ გითხრათ, ამ პროექტების 50%-ი მართლა რეალურია, ხოლო 50%-ი წინასაარჩევნო დივიდენტებზე გათვლილი პროექტებია. თუმცა, დანარჩენი 50%-იც შეიძლება რეალურად ვაქციოთ, როცა რეალურ სისტემაში მოვაქცევთ. მე უბრალოდ არ მინდა ის, რომ სადღაც ესტაკადა გავაკეთოთ და იქ დავტვირთოთ მოძრაობა და სხვაგან გაჩნდეს საცობი; ანუ ეს ერთიანი სისტემის შემადგენელი ნაწილი უნდა იყოს. მერე უკვე დავინახავთ ეს პროექტები ბოლომდე სიცოცხლისუნარიანი იქნება, თუ არა.